Home » Chania » Bezienswaardigheden in Chania » Drapanos cave - Grot

Drapanos cave, ook wel de Olifantgrot genoemd, bevind zich aan de oostkant van de baai van Souda. 

De grot werd in 1999 ontdekt door de snorkelaar Manolis Efthymakis en werd vervolgens in januari 2000 in Star TV getoond door de professionele duiker en filmmaker G. Tzanakis. Zo organiseerde Ephorate of Palaeoanthropology and Speleology, in samenwerking met het duikcentrum van Kreta, de eerste missie om de grot te verkennen op 31 maart 2000. De bevindingen waren fantastisch: naast de adembenemende schoonheid van de grot werden ook botten van onbekende olifantensoorten gevonden.

Er wordt aangenomen dat de grot meer dan 150.000 jaar oud is. In de afgelopen millennia verschoof de grot van land naar zee, waar hij geleidelijk overstroomde. De ingang van de grot heeft een hoogte van 9 m, een breedte van 6,5 m, begint op een diepte van 10 meter onder zeeniveau en loopt door in een tunnel van ongeveer 40 meter lang. De rest van de grot heeft een lengte van 125 meter en een gemiddelde breedte van 25 meter. Het is de belangrijkste kamer van de grot en vanwege zijn morfologie is het gedeeltelijk gevuld met water. De diepte van de kamer (onder wateroppervlak) varieert van enkele centimeters tot 4 meter, terwijl de plafondhoogte boven het wateroppervlak op sommige punten 10m bereikt. Het dak van de grot zit vol met roodachtige stalactieten, wat duidt op aluminium- en ijzergehalte in de rotsen. In het water zijn veel stalactieten, waarin staat dat ooit de vloer van de grot niet door water was bedekt. De studie van sedimenten (organisch en chemisch) toont met zekerheid aan dat de grot in voorgaande seizoenen droog was.

Zoals al gezegd in de grot werden verschillende fossielen van zoogdieren (vooral herten) ontdekt. Naast het hert vond men ook resten van een dwergolifant, waardoor de mensen de grot "olifantengrot" noemden. Sommige fossielen bevinden zich nog steeds in de grot, wat de ervaring van de duik nog interessanter maakt!

Uit metingen aan de ontdekte skeletdelen van de olifanten zou kunnen worden gesteld dat ze behoren tot nieuwe endemische soorten, die Elephas chaniensis werden genoemd, naar het gebied van Chania. Hun grootte was groter dan deze van de huidige olifant en kleiner dan de antiquusolifant. De fossielen van olifanten zijn minstens van drie volwassenen en van een jonger lid. De Elephas Chaniensis was drie voet hoog en, hoewel het significante verschillen had met de Afrikaanse en Indische olifant, had het dikkere botten en een huskierlichaam. De leeftijd van de botten wordt geschat op 50.000-60.000 jaar. De migratie van deze soorten in Griekenland is naar schatting gebeurd vóór 15 miljoen jaar, toen er een enkel landgebied was van de Ionische Zee tot aan de kust van Klein-Azië.

De hertenbotten, ook te vinden in de grot, zijn interessant. Ze behoren tot normale herten en herten dwergen (bereiken slechts 30 centimeter). Er wordt aangenomen dat de excessieve toename van de hertenpopulatie (die erg leek op de geiten van vandaag), het aangeboden voedsel aanzienlijk verminderde en het uitsterven van olifanten in het gebied veroorzaakte. Dit wordt bevestigd door het feit dat de botten van olifanten in lagere lagen werden gevonden dan die van de hertenbotten en andere kleinere zoogdieren.

De grot is ook een toevluchtsoord voor de beschermde soort Mediterrane Zeehond, monachus monachus. Het is van het grootste belang, omdat dit een van de meest bedreigde zoogdieren van Europa is. Lokale duikcentra organiseren rondleidingen in de grot. De ervaring is echt uniek: bezoekers kunnen het prachtige decor van stalactieten en stalagmieten (onder water en boven het wateroppervlak) bewonderen en fossiele botten zien, die zijn ingebed in de rotsen van de grot. Het zicht is erg goed en er is geen neerslag om dit te verminderen.

Tijdens het duiken is aandacht en verantwoordelijkheid vereist, omdat elke onhandige beweging de nog in ontwikkeling zijnde stalactieten kan vernietigen.